Geschiedenis

Toen was geluk nog heel gewoon  (periode 1958 tot heden)

In 1958 kwam ik voor het eerst op het strand van Zandvoort om tijdens mijn militaire diensttijd vakantie een weekje door te brengen in het strandhuisje (toen nog tent genoemd) van Annie en Lou Polak. Zij stonden voor het tweede jaar op z.g. vrije strand een gedeelte van het eerste vak van KVA, waar ongeveer 15 huisjes op de boven en op de beneden rij stonden, en vielen onder direct toezicht van een strandopzichter, de gepensioneerde politieagent Jesink.
Hij hield toezicht vanuit een gebouwtje, geplaatst het duin, waar nu toiletunit B staat. Vanuit dat gebouwtje werden de kampeervergunningen en het douchesleuteltje tegen vijf gulden statiegeld uitgereikt. Ook hield Jesink toezicht op het kampeerregels van KVA en was hij zeer streng wanneer kampeerders niet op tijd de toiletemmers leegden. De toiletten waren onder de politiepost in het duin geplaatst en werden toen beheerd door mw. Vennema en vele jaren later door tante Siska.

Bij de kraantjes aan de douchpalen op het voorstrand, werden emmers water gevuld. De emmers werden geleegd in watertanks, welke op een buitenkast of aan de zijkant van de tenthuisjes waren opgehangen. Jaren later werden vanuit de boven en beneden rij waterslangen uitgerold om  water te tanken. Er was in die dagen nog geen sprake van een eigen aangelegd ondergronds waterleidingnet.

De meeste tenthuisje waren uitgevoerd met een dak van tentdoek en ook de afmetingen verschilde sterk. Het kleine tenthuisje van Annie en Lou Polak had als afmeting van 2,75 x 5 meter. Met hun zoontje Dicky ontvingen zij in de vele weekenden heel wat familieleden en visite. Het kwam dan wel eens voor dat er op zaterdagavond 8 mensen bleven slapen, dan werden de tafels en stoelen opgestapeld, het opklap bed werd uitgezet en luchtbedden opgeblazen. Met heel veel plezier werd er door familieleden geholpen om het kleine huisje op te bouwen, in die tijd werd het huisje privé vervoerd met het familie transportbedrijf van Mesman. Alle strandhuisje werden afgeladen vanaf het voorstrand, er was toen nog geen sprake dat vrachtrijders over en door het kampeerterrein mochten rijden. De Kampeerders van de huisjes op de boven rij moesten tijdens het opbouwen of afbreken de losse balken, schoten, dakspanten en ook de inboedel vanaf de voorste rij omhoog en bij het afbreken weer naar beneden sjouwen.

In de zestiger jaren, stonden de voorste rij huisje bijna gelijk met het strandniveau, dus geen trappen. Het koken werd gedaan op spiritus primussen, oliestellen of butagas, terwijl de verlichting tot stand kwam met olielampen met de zeer kwetsbare gaskousjes, enkele tenthuisjes hadden ook al gaslampjes.
Ik kan mij ook nog goed herinneren dat de groetenman, de bakker, de melkboer op het voorstrand kwamen, en dat Floor de vis verkocht vanuit twee emmers gedragen met een juk.
In die jaren was het bijzondere gezellig met vele spelletjes op het voorstrand, of de vele voetbal wedstrijdjes tussen twee paaltje met een ploeg van wel 20 man aan de vloedlijn, dit was elk weekend raak.

Vele kampeerders verbleven vanaf begin mei op het strand en gingen de schoolgaande kinderen, tot aan de schoolvakantie, naar een school in Zandvoort. In die begintijd gingen veel kampeerders met de fiets vanuit Amsterdam naar het strand. Niet iedereen kon in die tijd beschikken over een brommer, motorfiets of auto.
De club tent, net zo groot als een normaal strandhuisje, stond ongeveer vier huisje vanaf de hoek op de benden rij van het tweede vak en werd als eerste opgebouwd. Menig gevulde koek met koffie of warme chocolademelk zijn verzorgt door tante Beb en tante Leen wanneer er even werd uitgeblazen tijdens het opbouwen of even schuilen voor het slechte weer.

Oom Kees van Houten organiseerde kinderenfeesten waaronder het vermaarde luilak. Vele sportactiviteiten werden door een zeer actieve sportcommissie georganiseerd o.a. de zwemlessen in het zeer koude water van het Riche bad en de federatieve zwemwedstrijden. Het volleyballen en de jaarlijkse federatieve atletiek kampioenschappen op het voorstrand, voor de club tent. Harry  Janowitz was toen de zeer actieve sportcommissie voorzitter. KVA voorzitters waren in die tijd (1958/1980) o.a. o.a. Joop Bosman, Lou polak en Louis Biesbrouck.
Boodschappen werden gedaan, als men geen zin had om naar het dorp te gaan, bij de Sparwinkel, ook wel Toko genoemd, op de plek waar nu het nieuwe gebouw “Mirage ”staat.

Wij hadden het kleine tenthuisje van Annie en Lou in 1969 cadeau gekregen, zij hadden een nieuw huisje geheel bestaande uit hout aangeschaft. Na 10 jaar donateur geweest te zijn kregen wij in 1972 een plaatst toegewezen in het eerste vak op de bovenste rij. Het vrije strandgedeelte was toen al vele jaren toegewezen aan KVA, en was het toezicht overgenomen door Kees Schipper, in dienst was van de gemeente Zandvoort.
Eind jaren tachtig verviel het gemeentelijke toezicht en werden de duintoiletten bij de politiepost en de duintoiletten tussen het tweede en derde vak door de gemeente afgebroken, daarvoor in de plaats kwamen nieuwe mobiele toiletunits.

In 1982 werd de Nederlandse kust geteisterd door een springvloed van uit het noordwesten met  windkracht 10 tot 11. Het was net in de bouwperiode van de huisjes bij KVA, niet alle huisjes waren al gebouwd, maar er was toch aanzienlijke schade aangericht zo waren er daken en ook hele huisjes hadden het begeven. Bij Bloemendaal was de gehele kampeervereniging Zeemeeuwen in zee gewaaid, het water had een hoogte bereikt van 2 tot 3 meter boven het NAP.
Door de hoge golven en de enorme harde wind werden, wat er nog over was van de huisjes, op het strand van bij KVA en Voorwaarts terecht. Het duurde bijna een hele week om het strand op te ruimen.

De kleine club tent werd verplaatst en vervangen door een demontabele houten clubgebouw van ca. 8 x 12 m. op de benden rij, tussen het tweede en derde vak, direct bij de huidige toilet unit C. Sinds 2002 is dit houten demontabele clubhuis vervangen door een clubhuis bestaande uit vier gekoppelde units en een opslagcontainer.
Met heel veel genoegen hebben wij met onze kinderen, Ingrid, Dennis en nu met onze kleinzoon Duncan al ruim 43 jaar gekampeerd, de laatste drie jaar in een fraai framehuisje tegenwoordig van alle gemakken voorzien.
Wij feliciteren KVA van harte met het tachtig jarig jubileum en wensen, dat er nog heel lang gekampeerd kan en mag worden op het fraaie stukje strand van Zandvoort.

Corry & Jan Schuit.